بديع الزمان فروزانفر
355
شرح مثنوى شريف ( فارسى )
لغات و تعبيرات نخجير ، فِعْل ، حَذَر ، توكّل ، خرسندى ، حضرت ، طمعِ خام ، اشارت ، آخر انديشى ، حامِل ، محمول ، شُكْر ، شاخ افشان ، مرغ بىهنگام ، بينى زدن ، شَنار ، سبب كاشتن ، قرن ، اژْدَرْها ، اقلال ، زاد ، سرا عَدْل ، اىْ ، مرغ گردونى ، قماش ، نقده ، دنيا ، حَمول ، پشتى ، بيعت ، بىجگر ، برون شو ، نظر ، مُعْجِب ، حلوا ، ناموس ، دَرْ شكَست ، پوز بند ، عِلْمِ بلند ، سگ اصحاب ، نفور ، لا مكان ، زدن بر چيزى ، گوشِ خر ، روبه بازى ، خاتم سليمان ، كوب ، خار خار ، سَرْپوشيده ، غَلَط افكن ، بسته ، نارَسان ، دَمْدَمه ، از خر فكندن ، سُسْت ريش ، ريگ ، لَوْحِ مَحْفوظ ، شكر و صبر ، لاغ ، بُراق ، بر نشستن ، حامل دين ، قابلِ فرمان ، مقبول ، فرمان رساندن ، ايمان ، تأويل ، حرفِ بكر ، ذكر ، سَنى ، عَمَد ، چمين ، همچندين ، عِبْرت ، نقشِ آب ، بَوْش ، بار نامه ، عقل ، عِذاب ، جواد ، فور ، رو پوش ، سُها ، معنى ، شكسته آمدن ، مرغ بىوقت ، عذر احمق ، زكاتِ جاه ، بر جاىِ او ، جامهء كسى را به بالاى او بريدن ، خواجهتاش ، قُرْبان ، كيش ، قلاووز ، اينْت ، آب زير كاه ، جمعِ ثقيل ، مُحابا ، درزِ سر ، ابْتِهال ، گز ، صَنْدَل ، سراپَرده ، چيك چيك ، پيوندى ، ايما ، سجلّ ، ترجمان ، كافِ ران ، تعبيه ، علّم الاسما بگ ، كاهَل ، سيما ، جَرَس ، كليّات ، چار طاق ، مرده ريگ ، و با ، عفِن ، همشيره ، غدير ، بروت ، حضيض ، ميانه ، اوج ، منبسط ، خلوت ، سوزيده ، آتشى ، پُشت ، خصم ، نُبى ، طيراً ابابيل ، طلب ، شَطْأه ، ذو العطا ، ماندن ، حَلْقه كردن ، صحراييان ، دست بردن ، آب در جوى كسى راندن ، دَوْر ، نوبت ، اهل ظنّ